ابن یمین » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴

از خرد و بزرگ هر که دیده‌ست مرا

بر مردم چشم خود گزیده‌ست مرا

گر بد منم آنها ز چه با من نیک اند

بس بد که توئی کز تو رسیده‌ست مرا