خداوندا نگارم را بمن ده
نگارم را خداوندا بمن ده
فلان را از میان جمله خوبان
خداوندا کرم فرما بمن ده
من از هستی خود سیر آمدستم
مرا بستان زِ من او را بمن ده
بگیر انصاف من بستانش امروز
وگر نی دامنش فردا بمن ده
رخش خورشید را هر روز گوید
تو معزولی، فرود آ، جا بمن ده
مرا جان از تن و او را ز خوبان
تو را سهل است بستان تا به من ده
زِ من این یک غزل بستان ببوسی
تو شکَّر میخور و حلوا بمن ده
تو جانان منی زآن لعل جانبخش
اگر جانی خوهم جانا بمن ده
برای سیف فرغانی نگارا
ز زلفت یک گره بگشا بمن ده