مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴۴

ای شادی را ز تو هزاران شادی

وز تو به خرابات هزار آبادی

وان سرو چمن را که کمین بندهٔ تست

از خدمتت آزاد و هزار آزادی