مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۰۹

ای روز الست ملک و دولت رانده

وی بنده ترا چو قل هو الله خوانده

چون روشنی روز در آ  از در من

بین گردن من به سوی در کژ مانده