مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۸۴

گر رنج دهد بجای بختش گیرم

ور بند نهد به جای تختش گیرم

زان ناز کند سخت که چون بازآید

سختش گیرم عظیم سختش گیرم