مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۰۱

عندی جمل  من اشتیاق و فصول

لا یمکن شرحها بکتب و رسول

بل انتظر الزمان و الحال یحول

ان یجمع بیننا فتصغی و اقول