مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۳۱

چون رنگ بدزدید گل از رخسارش

آویخت صبا چو رهزنان بردارش

بسیار بگفت بلبل و سود نداشت

تا بوکه صبا به جان دهد زنهارش