مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۰۳

آنها که چو آب صافی و ساده روند

اندر رگ و مغز چون می و باده روند

من پای کشیدم و دراز افتادم

اندر کشتی دراز و افتاده روند