محتشم کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷

روزی که دلم خیال ابروی تو بست

وز ناز به من نمودی آن نرگس مست

تیری ز کمان‌خانهٔ ابروی تو جَست

در سینهٔ من تا پر و سوفار نشست