بدم گرمخانه می‌سوزم
بنفس آشیانه می‌سوزم
ز آتش خویش خلق را بکنار
کرده خو در در میانه می‌سوزم
هدف از من بزخم جان نبرد
تیر آهم نشانه می‌سوزم
دام جان می‌کنیم و در پی غدر
خان و مان بهانه می‌سوزم
بسکه ز آتش توانگرم چو جحیم
داغ مستغنیانه می‌سوزم
بسکه چون «طالب» آتشین نفسم
بر لب دل ترانه می‌سوزم