طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۴۶

این دهر که حاصلش نیرزد بجوی

کشتش همه حنظل است و حنظل دروی

از کهنه و نو نصیب احباب دراو

درد کهنی است، بر سر داغ نوی