طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۰۷

حاشاکه تو گوهر از صدف نشناسی

یا ناخلفان را ز خلف نشناسی

نشناختن منت از آنست که تو

معتاد بگوهری خزف نشناسی