طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۶۹

آن حسن که در جان کندت منزل کو

و آن نوع شمایل که شوی مایل کو

اینک دو جهان عشوه بهر گوشه چشم

آن عشوه که تاختی زند بر دل کو