طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۶۵

لب تشنه ممیر در سرابی چو جهان

بازی مخور از خیال و خوابی چون جهان

کشتی سوی ورطهٔ عدم راهی ساز

لنگر مفکن در تنک آبی چو جهان