طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۳۵

چون عود لبالب دل افروخته‌ام

چون دود سراسر نفس سوخته‌ام

پیمانه‌نهی و چهره گلگون به‌خمار

بی می مستی ز بلبل آموخته‌ام