طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۲۹

گریان گریان شکر غمت میگویم

میگویم و خاک را بخون میشویم

همچون سگ صیدی اثرت میجویم

بوی تو گرفته هرطرف می‌پویم