طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۲۵

ما دلشدگان چو ترک سر بنمائیم

خود راه جگر به نیشتر بنمائیم

بینیم چو زخم ناخنی بر دل ریش

چون ماه نوش بیکدگر بنمائیم