طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۲۰

دوشینه ز لعل یار شیرین سخنم

شیرینی شهد داشت خون در بدنم

امروز بدین تلخی‌کامی که مراست

آه ار مزهٔ بوسه ندادی دهنم