طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۷۰

خوش آنکه حریف خورد و خوابت بودم

پیمانه کش لطف و عتابت بودم

هرجا که چو مهر می‌شدی گرم عنان

چون سایه ملازم رکابت بودم