طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۵۷

مائیم که دردی‌کش مینای غمیم

وز پردهٔ دیده باده پالای غمیم

بوئی نشنیده‌ایم از عالم عیش

ما غنچه دلان زادهٔ دنیای غمیم