طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۵۱

مائیم که خاطر مشوش داریم

چشمی و دلی پر آب و آتش داریم

یک لحظه نه‌ایم فارغ از معرکهٔ

پیوسته ببخت خود کشاکش داریم