طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۴۵ - ۳

برخیز که سیر باغ را تازه کنیم

وز نکهت می دماغ را تازه کنیم

مستانه بپای گلشن افتیم و سپس

در گل نگریم و داغ را تازه کنیم