طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۲۹

عشقم که بر نجوری خود می‌نازم

حسنم که بمغروری خود می‌نازم

داغم که بمحرومی خود می‌بالم

زخم که بناسوری خود می‌نازم