طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۹۰ - ۳

ما باده ز دست در جوانی ندهیم

یک جرعه بعمر جاودانی ندهیم

زآن می که خمارش چو خمار اجل است

یک قطره بآب زندگانی ندهیم