طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۷۷ - ۲

وقت است که پر برآورد طوطی خاک

پیراهن غنچه بشکفاند گل چاک

از شبنم زلف سبز گردد شانه

در آب دهان برگ برآرد مسواک