طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۵۸ - ۲

این رخش فغان که گردن افراختمش

هم پویهٔ شبدیز اثر ساختمش

طی کرد به نیم گام میدان سپهر

با آنکه عنان کشیده می‌تاختمش