طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۵۰ - ۲

یکچند به حیله داشتی جوش و خروش

واکنون نشناسند زبانت از گوش

بی شعله بر افروخته بودی شمعی

زآن گشت بتحریک نسیمی خاموش