طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۲۲ - ۲

امشب قلمم سیر نشد از تحریر

مانند دلم زنالهای بم و زیر

تا صبحدم این دو مرغ را دم نکهست

این داد صریر داد و آن داد صفیر