طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۱۹ - ۲

صبحم چو گل شکفته آمد بنظر

وز صبح شکفته بر طلوع ساغر

وقت دم صبح خوش که در رنج خمار

شام عجبی رسانده بودم بسحر