طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۱۰ - ۲

«طالب» گل این چمن بستان بگذار

بگذار که می‌شوی پشیمان بگذار

هندو نبرد به تحفه‌کس جانب (هند)

بخت سیه خویش به (ایران) بگذار