طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۰۶ - ۲

چون ابر طبیعتم شود گوهر بار

یعنی چو کنم گوهر اندیشه نثار

پر در شودم جیب و کنار از معنی

باآنکه مرا نه جیب بینی نه کنار