طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۰۰ - ۲

مردان ز کثافت هوس پاک روند

زین پای مجردان بافلاک روند

مانند هوا لطافت آموز، آنگاه

بر آب رو آنچنانکه برخاک روند