طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۹۹ - ۲

حکمست که درد جاودانم بدهند

اندوه زمین و آسمانم بدهند

غمهای پریشان شده را جمع کنند

چون شعله بخرمن روانم بدهند