طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۷۰

از تاب دلم زمانه بی‌تاب شود

ور آه کشم ستاره سیماب شود

با این تب گرم از تن افراخته‌ام

گر عکس در آیینه فتد آب شود