طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۶۶

بی‌عشق چو ابلهان شب و روز مکرد

جز در طلب حسن گلو سوز مکرد

پروانه شو و دامن شمعی بکف آر

گرد سر هر کرم شب افروز مکرد