طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۶۳

هرگز چشمم جمال مقصود ندید

وین دست بدامان مرادی نرسید

بسیار در این مزرعهٔ آفت خیز

سنبل کشتم که افعی از خاک دمید