طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۲۹ - ۲

ای بیشتر از چرخ جهانیده سمند

در معرکه و خصم در آورده به‌بند

تا صبح ازل فاش کند شکر خند

صد نیزه شد آفتاب بخت تو بلند