طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۲۳

گر نعمت منعم نفسی دیر شود

در یک‌نفس از خدای دل‌گیر شود

صد شکر که نه‌منعم و نه محتاجیم

آسان ببریم هرچه تقدیر شود