طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۱۸

فصاد به نشتر ز رکت خون آرد

یا آب رخ بادهٔ گلگون آرد

در بحر کفت چو نیش غواصی کرد

گوهر بلباس لعل بیرون آرد