طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۱۵ - ۲

آنانکه با آتش گره از مو زده‌اند

شبها ره خواب من ز هر سو زده‌اند

لختی ننهم دیده بهم پنداری

مژگان مرا گره بر ابرو زده‌اند