طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۹۱

آنم که بهار از نفسم رنگ برد

مرغ چمن از ناله‌ام آهنگ برد

اندیشه صیقل از ضمیرم شب و روز

زآئینه تیره خاطران زنگ برد