طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۸۲

طی‌شد غم و اشکی بنظر می‌ناید

رشحی بزیارت اثر می‌ناید

زنگار گرفته تیغ آه از نم خون

اکنون ز غلاف سینه بر می‌ناید