طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۶۸

از کوی تو هرگزم شمیمی نرسید

یک تحفهٔ ناز بلکه نیمی نرسید

عمری بگلستان تو بودیم اما

دستم بسر زلف نسیمی نرسید