طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۵۲

آن دوست نیم که کس بمن دل ندهد

یا گر طلبم امان ز قاتل ندهد

آن مجنون نیستم که گر بازم دست

لیلی بکفم دامن محمل ندهد