طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۴۹

در روی تو دل محو چو تمثال بماند

طوطی ز صفای آینه لال بماند

جان سفری دید رخت در حیرت

برگوشهٔ لب گره چو تبخال بماند