طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۴۶

روی تو شود مهر چو تابان گردد

لعل تو شود صبح چو خندان گردد

جز روی تو در حمایت زلف که دید

خورشید که از سایه نشینان گردد