طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۲۵

تا گریه ترشحی ز مژگان نکند

یک ره دل خسته یاد درمان نکند

تا ناله ز مغز دل نگیرد جوشی

یک شعله زیارت گریبان نکند