طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۲۴

آنم که زیان گر طلبم سود شود

هرشعله اگر روی نهم دود شود

گرمرحم داغ خود بدریا طلبم

ماهی ته آبها نمک سود شود