طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۴

(اسب مکسی) ز سوز خود میگرید

هر دم بنوائی که ز خود میگرید

با آنهمه باد سرعتی از غم جو

ابری شده و بروز خود میگرید