طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۷۷

سر منزل دوست قبلهٔ احرارست

پیوسته در او ابر کرم در کارست

هرکس برد از رهی بدامن گل فیض

درگاه خدا گلشن بی دیوارست